Przełączanie synchroniczne i quasisynchroniczne
 

 

   Zaawansowane algorytmy poprawy niezawodności
 

 

   Stosowane powszechnie od 1995
 

Urządzenia automatyki przełączania zasilań należą do podstawowych układów wpływających na pewność zasilania odbiorów. Zastosowane w nich algorytmy i nastawy mają zasadniczy wpływ na między innymi:

  • głębokość przysiadów napięcia,
  • wartość prądów samorozruchu i udarowych momentów elektromechanicznych załączanych silników.

O wartościach prądu łączeniowego i udarowego momentu elektromagnetycznego silnika decydują wartość napięcia resztkowego oraz kąt fazowy zawarty pomiędzy nim, a napięciem sieci  w chwili powtórnego załączenia silnika. Ze względu na wytrzymałość izolacji standardowych silników przyjmuje się, że napięcie łączeniowe nie powinno przekraczać wartości 1,4 Un, co równocześnie jest warunkiem zapewniającym nieprzekraczanie dopuszczalnych wartości prądu stojana i udarowego momentu elektromechanicznego typowych silników. Niespełnienie powyższych warunków prowadzi często do poważnych awarii silników. Uszkodzenia silników, przerwy w zasilaniu odbiorów powodują zakłócenia/przestoje w procesach technologicznych, a w konsekwencji generują poważne straty finansowe. Tak więc układy automatyki muszą realizować przełączania zasilań w sposób szybki, bezpieczny i niezawodny. Najlepiej przełączenia realizować w sposób synchroniczny (bezprzerwowy lub z krótką przerwą) bądź w sposób quasi-synchroniczny. Szczegółowe wymagania w odniesieniu do algorytmów i nastaw urządzeń automatyki przełączania zasilań, zależne są od rodzaju zasilanych odbiorów, wymagań konkretnych procesów technologicznych oraz jakości/sztywności źródła zasilania rezerwowego Automatyka przełączania zasilań poza realizacją funkcji samoczynnego załączania rezerwy (SZR) i samoczynnego powrotnego przełączania (SPP) powinna również umożliwiać planowe przełączanie zasilań (PPZ) oraz automatyczne załączania zasilania (AZZ). Automatyczna realizacja PPZ zapewnia szybie i niezawodne przełączenie eliminując ew. opóźnienia i błędy występujące w procesie ręcznego przełączania. 

Nowoczesne układy automatyki przełączania zasilań muszą spełniać wiele zróżnicowanych wymagań, a przede wszystkim muszą działać szybko, niezawodnie i bezpiecznie.

Automaty typu AZRS przeznaczone są do pracy w rozdzielniach SN i nn zasilających ważne odbiory silnikowe lub niesilnikowe mające istotny wpływ na procesy technologiczne. Znajdują one zastosowanie zarówno w układach z rezerwą jawną (AZRS2), jak i utajoną (AZRS3). Automaty te skonstruowane są w oparciu o sterowniki dedykowane. Wyposażone są w panel czołowy, na którym umieszczona jest synoptyka rozdzielni. Informacje o wartościach napięć i wykonanych przełączeniach przedstawiane są na wyświetlaczu ciekłokrystalicznym.

Automaty typu AZRS realizują przełączenia w następujących cyklach

  • SZR w trybie szybkim (wymagane dla rozdzielni zasilających odbiory silnikowe) synchronicznym bezprzerwowym i synchronicznym 
    z krótką przerwą;
  • SZR w trybie quasi-synchronicznym;
  • SZR w trybie wolnym;
  • SZR we wszystkich kierunkach;
  • SPP realizowane samoczynnie po wykonaniu SZR pobudzonego napięciowo i odbudowaniu się napięcia zasilania podstawowego rozdzielni;
  • PPZ w trybie bezprzerwowym;
  • PPZ w trybie synchronicznym z krótkotrwałą przerwą w zasilaniu;
  • PPZ w trybie quasi-synchronicznym;
  • PPZ w trybie wolnym

Automaty AZRS umożliwiają ponadto

  • niezależną dodatkową kontrolę napięcia;
  • dowolne deklarowanie zasilania podstawowego rozdzielni